Proxy kontrolü

Proxy’leri işe koymadan önce kontrol etmeniz gerekir: bu kural ücretli özel adres paketi için de forumdan indirilmiş ücretsiz liste için de aynıdır. Plan açıklaması ile adreslerin gerçek durumu neredeyse hiç tam uymaz: bazı IP’ler çoktan kapanmıştır, bazıları zor yetişir ve saniyede birkaç kilobayt verir, bazıları antispam veritabanlarındadır ve ilk istekte captcha yer, bazıları da hiç ödemediğiniz bir ülkeden internete çıkar. Bunu görmenin tek yolu listeyi çevrimiçi bir proxy kontrolünden geçirmektir.

Checker.net, doğrudan tarayıcıda çalışan ücretsiz bir proxy denetleyicisidir: program yok, kurulum yok, hesap yok. Listeyi alana yapıştırabilir, dosya olarak ekleyebilir veya bağlantısını verebilirsiniz. Birkaç saniye içinde her adres için şunları görürsünüz:

Bir çalıştırmaya 30.000 adede kadar adres sığar: çalıştırma sayısında sınır olmadan kullanışlı bir toplu proxy kontrolü ve proxy listesi kontrolü. Sonuçlar kontrol bitene kadar birikmez; akış halinde gelir, tablo gözünüzün önünde büyür.

Proxy denetleyici, bir başka adıyla proxy doğrulayıcı veya proxy listesi test aracı, her proxy sunucusuna kendisi bağlanan, üzerinden istek gönderen ve yanıtlara göre adresin kullanılabilir olup olmadığına karar veren bir hizmettir. Böyle bir araç olmasa her IP’yi tarayıcı ayarlarına tek tek yazıp sayfanın açılıp açılmadığına bakmanız gerekirdi. Denetleyici aynı işi listenin tamamı için bir kerede yapar ve belirsiz bir „çalışıyor gibi” değil, sayılarla bir tablo döndürür.

Bu sınıftaki araçlar ne kadar derine baktıklarıyla çok ayrışır. En basit denetleyici tek bir şey söyleyebilir: adres yanıtladı veya sustu. Gerçek iş için bu yetmez, çünkü yanıt veren bir proxy henüz yararlı bir proxy değildir. Bir düzine spam veritabanında olabilir. Satın alındığı sosyal ağa sizi almayabilir. Residential IP gereken yerde siteler onu sunucu IP’si diye tanıyabilir. Normun yüzlerce milisaniye olduğu yerde yanıt vermesi on beş saniye sürebilir. Bu yüzden yalnızca erişilebilirliği değil kaliteyi de ölçeriz: IP kökenini bulur, itibarına bakar, büyük platformlarda nasıl davrandığını kontrol eder ve hepsini tek bir skorda birleştiririz.

Çevrimiçi kontrol etmek bir proxy kontrol programından daha kullanışlıdır ve bunun üç nedeni vardır:

„Kontrolü başlat”a tıkladığınızda denetleyici listeyi satır satır okur. Her satırda biçimi tanır, host, bağlantı noktası, oturum ve parolayı ayıklar, çöpü ve yinelenen adresleri atlar. Sonra tüm proxy’ler paralel kontrol edilir: önce protokoller, ardından diğer parametreler.

Bir protokolü kontrol etmek için denetleyici proxy üzerinden bir bağlantı açar ve ona ulaşan istemcinin IP adresini bildiren bir hizmet kaynağını çağırır. Böyle bir istek bir kerede çok şey verir: proxy’nin canlı olduğunu doğrular, yanıt süresini gösterir ve en önemlisi çıkış IP’sini — sitelerin göreceği adresi — açığa çıkarır. HTTP/HTTPS ve SOCKS5 ayrı test edilir. Aynı host ve bağlantı noktasında protokoller çoğu zaman farklı davranır: açıklama HTTP der, adres aslında yalnızca SOCKS anlar veya tersi.

Çıkış IP’si daha sonra adresin nerede olduğunu ve kime ait olduğunu belirlemek için kullanılır: ülke, bölge, kent ve tür — mobil, residential veya kurumsal.

Aynı anda IP, açık antispam depolarından düzenli güncellediğimiz yerel bir kara liste veritabanıyla karşılaştırılır.

Tam kipte en değerli adım eklenir: istekler proxy üzerinden on bir popüler hizmete gider ve hangilerinin bu adresi içeri aldığı, hangilerinin kapıyı kapattığı belli olur.

Sonuçlar en sonda tek partide değil, hazır olur olmaz arayüze gider. Uzun bir listede bile akan bir ilerleme çubuğuna bakmak zorunda kalmazsınız: ilk satırlar saniyeler içinde belirir ve çalışan adresler denetleyici gerisiyle uğraşırken alınabilir.

Bir adres hakkında bilinmesi gereken asıl şey, çalışıyorolmasıdır. Proxy yanıt vermediyse denetleyici nedenini söyler: bağlantı reddedildi, bekleme zaman aşımına uğradı, yetkilendirme başarısız oldu veya sunucudan gelen hata. Buradaki fark temeldir. „Adres ölü” ve „adres canlı ama parolada yazım hatası var” iki bambaşka hikâyedir ve hata ifadesi proxy’yi bırakmanız mı yoksa yalnızca listenizi düzeltmeniz mi gerektiğini hemen gösterir.

HTTP/HTTPS ve SOCKS5 her adres için ayrı kontrol edilir ve her protokolün kendi yanıt süresi çıkar. Bu, satıcının söylediğini değil proxy’nin gerçekte ne yapabildiğini gösterir. Çok yaygın bir hatayıortadan kaldırır: çalışan bir SOCKS proxy, yalnızca HTTP diye yoklandığı için bozuk ilan edilir.

Yanıt süresi, proxy üzerinden bir istek gönderilmesinden yanıtın gelmesine kadar geçen süredir. Tepkinin önemli olduğu her yerde her şeyi o belirler: tarayıcıda, arayüzlerdeki eylemleri otomatikleştirirken ve kısa isteklerle çok iş parçacığında ayrıştırırken. Kanal hızını ayrı ölçeriz. Proxy üzerinden büyük hacimler geçerken önem taşır: dışa aktarmalar, medya dosyaları, video. Bu iki sayı karıştırılmamalıdır — bir adres anında yanıt verip veriyi yine de yüzlerce kilobit hızında iletebilir.

Denetleyici adresin nereden geldiğini belirler: bir mobil operatör ağı, bir ev bağlantısı veya bir veri merkezi. Sitelerin trafiğe ne kadar güvendiği büyük ölçüde buna bağlıdır; bu yüzden IP türü derecelendirmenin üç parçasından biridir. Ayrıntılar aşağıda, proxy türleri bölümündedir.

IP, spamda, web sitesi saldırılarında ve dolandırıcılıkta görülen adresleri listeleyen veritabanlarıyla karşılaştırılır.

Adresin itibarının zedelendiğini görmek için tek bir isabet yeter; bazı hizmetler onu captcha veya ret ile karşılar.

Raporun en pratik parçası. Denetleyici proxy üzerinden on bir büyük platform açar ve her biri için çalışıp çalışmadığını, ne kadar sürdüğünü ve hangi HTTP kodunun döndüğünü bildirir. Her teknik işarete göre canlı bir adres, tam ihtiyacınız olan hizmette kolayca engelli olabilir — bunu burada öğrenmek, engellenmiş bir hesap hakkındaki e-postadan çok daha iyidir.

Derecelendirme 0 ile 5 arası üç şeyi birleştirir: IP türü, kara liste itibarı ve hizmet sonuçları. Onunla tablonun her satırını okumanız gerekmez — listeyi sıralayıp üstten adres almak yeter.

Denetleyici bir proxy’yi yazmanın üç yolunu anlar ve bunun için ayar istemez:

Host bir IP adresi de olabilir, bir etki alanı adı da: epey sağlayıcı proxy’yi tam olarak bir etki alanı ve bağlantı noktası olarak verir. Biçimler tek listede karışabilir — her satır kendi başına işlenir.

Yüklemenin de üç yolu vardır. Metin yapıştırma: adresler alana kopyalanır, her biri yeni satırda. Dosya: liste satıcı hesabından dışa aktarıldıysa veya bir metin belgesinde duruyorsa uygundur. Bağlantı: liste kalıcı bir URL’de duruyor ve düzenli güncelleniyorsa elverişlidir. Denetleyici sayfayı indirir, proxy’leri ayıklar ve kontrolü hemen başlatır. Açık kaynakları izleyenler için en pratik seçenek budur — veriyi her seferinde elle taşımak zorunda kalmazsınız.

Üç kip vardır ve her biri kendi görevi içindir. Özünde seçim hız ile ayrıntı arasındadır.

Zaman aşımı 1 ile 60 saniye arasında ayarlanır, varsayılan 10’dur. Denetleyici bir proxy yanıtını erişilemez işaretlemeden önce bu kadar bekler.

Açıkça çalışması gereken bir listede zaman aşımları sürüyorsa bu değeri artırmakla başlayın.

Derecelendirme, 0 ile 5arasında bir skordur. Adresin canlı olup olmadığını söylemek için değil, ona iş emanet edip etmeyeceğinizi anlamak için vardır. Çoğu denetleyici „çalışıyor”, oysa eşit derecede canlı iki adres hesap ömründe aylarca ayrışabilir. Skoru üç parçalı ağırlıklı bir şemayla toplarız: IP kökeni, itibarı kara listelerde ve popüler hizmetleri gerçekte nasıl açtığı. Sonuç adresin doğasını, geçmişini ve tam şu anki davranışını hesaba katar — skor bu yüzden nesnel çıkar.

Toplam üç sayının toplamıdır: adres türü skoru, itibar skoru ve hizmet skoru. İtibar ve hizmetler aynı şemayı izler: kusursuz sonuç tüm 2 puanıgetirir ve her sapma düşürür 0,2. Bu parçaların hiçbiri iki puandan fazlasını kaybedemez. Sıfıra inebilir ama eksiye geçmez ve diğer terimleri aşağı çekmez. Skor bu yüzden her zaman 0 ile 5arasında kalır ve paylar dengede durur: %40 itibara ve platformlarla gerçek çalışmaya gider, kalan %20 ise IP kökenine gider.

Seçmeli kipte hizmet payı yalnızca işaretlediğiniz platformlar için sayılır ve kural aynıdır: eksi 0,2 kümenizdeki her kapalı için. Kontrolde üç hizmet kaldıysa bu pay en fazla 0,6 puan, ve itibar skoru daha çok etkilemeye başlar. Kendi senaryonuz için bir sayı gerektiğinde bu yararlıdır, „tüm internet için” ortalama bir skor değil.

Bu eşikler yasa değil, bir kılavuzdur: karar skor ile raporun ayrıntılarından birlikte verilir. Asıl yarar başka yerdedir. Tabloyu bir saniyede derecelendirmeye göre sıralayabilirsiniz ve almaya değer adresler hemen üstte durur. Çitanızın altındaki her şey, her adresi elle gözden geçirmeden tek partide satıcıya değişim için geri gönderilebilir.

İkisi de tabloda „çalışıyor” işaretli iki proxy alın. Birincisi hiçbir veritabanında olmayan ve on bir hizmetin tümünün açıldığı bir mobil IP: skor 5.0. İkincisi bir veri merkezinden sunucu adresi, üç kara listede bulunmuş ve on bir platformun altısında kapalı: skor 2.2. Biçimsel olarak fark yoktur, ikisi de canlı. Pratikte birincisi aylarca dayanır, ikincisi ilk kayıtta yasak yer. Derecelendirme tam bu farkı gösterir; ona göre sıralamak herhangi bir durum süzgecinden daha çok zaman kazandırır.

Büyük hacimlerde bu özellikle belli olur. Bir durum süzgeci listeden yalnızca birkaç bin ölü proxy çıkarır — satın alınmış bir havuzda bunlar genellikle yüzde on ile kırk, bir ücretsiz listede ise neredeyse tamamıdır. Ama kalan „canlı” olanların skoru 3,0altında olur ve işe başlamadan bunu yalnızca derecelendirmeden görürsünüz. Bir havuzun ortalama skoru sağlayıcıları dürüst karşılaştırmaya da yarar: sitedeki metne göre değil, aynı platform kümesinde tek ölçülebilir sayıya göre.

Derecelendirme bir anı yakalar; kontrolden kontrole salınımlar normaldir. Mobil proxy’ler rotasyonda IP değiştirir ve sonraki çalışma başka bir operatör adresini kontrol eder. Düzenli güncellediğimiz kara listelerin veritabanını açık antispam depolarından doldururuz, bu yüzden bir adres sizden önce biri kullandığı için listeden çıkabilir veya listeye girebilir. Aralık bazında platform politikası da değişir: sabah açılan bir hizmet akşam captcha gösterebilir. Kısa bir zaman aşımında yavaş adresler erişilemez yazılır ve erişilebilirlik puanı kaybeder. Skorlar belirgin zıplıyorsa zaman aşımını artırıp yeniden kontrol edin.

API’de her adresin skoru sc alanında döner; bu yüzden bir eşiğe göre seçmek ve havuzu sıralamak bir betiğe bırakmak kolaydır. Derecelendirme tam ve seçmeli kiplerde verilir. Hızlı kipte yoktur: o kip yalnızca erişilebilirliği kontrol eder ama büyük bir listeyi çok daha hızlı geçer.

Proxy türü, IP’nin gerçekte kime ait olduğunu söyler: bir mobil operatöre, bir ev sağlayıcısına veya bir veri merkezindeki barındırmaya. Hız, kararlılık ve her şeyden önce sitelerin trafiği kabul ettiği güven derecesi bundan gelir. Doğru tür hem maliyeti hem de bir engelinriskini etkiler; satın alırken karar verilecek ilk şey budur, tarifedeki biçimsel bir satır değil.

Bu proxy’lerin trafiği mobil operatör ağlarından, milyonlarca akıllı telefon sahibinin kullandığı adreslerden geçer. Operatör bir IP’yi aynı anda çok aboneye verir ve sürekli değiştirir. Bu yüzden siteler çok nadiren engeller mobil adresleri: binlerce gerçek kullanıcı zarar görür. Tüm türler arasındaki en yüksek itibar da buradan gelir.

Mobil proxy’ler hesapların söz konusu olduğu yerde seçilir: sosyal tanıtım, trafik arbitrajı, reklam hesapları, kayıtlar, sıkı sahtecilik önlemeli hizmetler. Sakıncaları maliyet ve hızdır. Mobil bağlantı kabloludan daha yavaş ve daha az kararlıdır; rotasyon sırasında adres birkaç saniye kaybolabilir. Toplu ayrıştırma için bu pahalıdır ve düpedüz gereksizdir.

Bunlar, sıradan internet sağlayıcılarının abonelerine verdiği gerçek ev bağlantılarının IP’leridir. Bir site için böyle bir ziyaretçi, belirli bir kentte evde oturan sıradan bir kişiden ayırt edilmez. Residential proxy’ler şunun için evrensel bir araçtır: web scraping, reklam doğrulama, bölgesel sonuç analizi, geo kısıtlamalarını aşma ve „insani” bir iz ile geniş yer seçimi isteyen her iş.

Güven ile fiyat dengesi açısından en uygun seçenek budur: mobilden ucuz, sunucu proxy’lerinden belirgin biçimde daha güvenilir. Belirli bir adresin ne kadar kararlı olduğu, arkasındaki ev bağlantısının kime ait olduğuna bağlıdır. Bu yüzden böyle bir havuzu işten önce kontrol etmek özellikle yararlıdır.

Barındırma platformlarının ve veri merkezlerinin IP’leri. En az gecikme, kalın kanal, kopmasız düzgün çalışma ve uygun fiyat için seçilirler. Çok trafik ve çok paralel akış gerektiğinde daha iyisi yoktur. Büyük hacimli ayrıştırma, fiyat ve stok izleme, otomasyon, toplu veri kontrolü, botlar ve hizmet entegrasyonları sunucu proxy’lerinde kusursuz çalışır.

Zayıf noktaları ne kadar tanınır olduklarıdır. Veri merkezi aralıkları iyi bilinir ve bot korumalı siteler bu trafiği hemen ev dışı diye işaretler. Adres bu yüzden kötü olmaz; hizmetin bir ev kullanıcısı beklediği yere uymaz. Skorda sıfır puan „proxy kötü” değil, „güven primi yok” demektir.

Kara liste, istenmeyen etkinlikte görülen IP adreslerinin açık bir veritabanıdır. Bu veritabanlarını antispam projeleri, barındırma şirketleri, e-posta hizmetleri ve güvenlik araştırmacıları tutar; posta sunucuları, CDN’ler, sahteciliği önleme sistemleri ve site sahipleri kullanır. Bir adres listede varsa herhangi bir hizmet ayrıntıya girmeden onu reddedebilir.

Her IP’yi açık antispam depolarından düzenli doldurulan yerel bir veritabanıyla karşılaştırırız. Adresler oraya en sık üç nedenle düşer:

Unutmayın: çoğu zaman sizin bununla ilginiz yoktur. Açık bir proxy’yi aynı anda onlarca kişi kullanır ve havuzlardaki adresler yıllarca yeniden satılıp kiralanır. Bir IP ile birlikte geçmişini de alırsınız; sizden önce başkalarının yaptıklarının sonuçları dahil.

Kendi IP’niz bir kara listeye düştüyse onu her veritabanında ayrı listeden çıkarma ile çıkarmanız gerekir ve bundan önce oraya sokan etkinliği durdurmalısınız. Satın alınmış bir proxy’de daha kolaydır: satıcıdan adresi değiştirmesini istemek daha hızlıdır. Normal bir sağlayıcı engelli IP’leri tartışmadan değiştirir ve kontrol sonuçları konuşmayı somutlaştırır.

Çoğu denetleyicide bu özellik yoktur; pratikte diğerlerinin hepsinden daha yararlıdır. Bir adres canlı olabilir, temiz bir geçmişi ve doğru ülkesi olsa da — yine de işe yaramaz işe yaramaz, çünkü ihtiyacınız olan platform bu adresi çoktan tanır ve içeri almaz. Bunu önceden öğreniriz. Denetleyici her proxy üzerinden on bir popüler hizmeti çağırır ve her biri için ayrı sonuç gösterir: hizmet açıldı mı, yanıt ne kadar sürdü, hangi HTTP kodu döndü ve hangi hata çıktı, okunabildiyse.

Varsayılan olarak on bir platformun tümü işaretlidir. Yalnızca iki veya üçüyle ilgileniyorsanız gelişmiş ayarlarda diğer kutuları kaldırın: çalışma kısalır ve skor tam sizin kümenizi yansıtır. Sonuç tablosunda bu „9 / 11” gibi bir sayaca toplanır ve tıklama her platformun ayrıntısını açar.

Her hizmet için üç değer döner: sayfa açıldı mı, yanıt ne kadar sürdü ve platform hangi HTTP kodunu döndürdü. En çok kod konuşur: adresin neden uymadığını ve sonra ne yapılacağını gösterir.

Yanıt süresi kodla birlikte okunmalıdır. Bir hizmet beş saniyede açıldıysa biçimsel olarak erişilebilirdir ama bir reklam hesabı arayüzünde böyle bir adresle çalışmak zahmetli olur. Bir düzine platform yanıtın nerede anında geldiğini ve nerede güçlükle ulaştığını gösterince kanalın gerçek kalitesi ortaya çıkar.

Platform sonuçları skoru doğrudan etkiler. Kontrol edilen her hizmet açılırsa adres alır +2 puan, her kapalı hizmet ise düşer 0,2, ama en fazla 2 puan toplamda. Böylece hizmet erişilebilirliği derecelendirmenin en fazla %40 kadarını oluşturur — itibarla aynı pay, bulunduğu yer kara listede. Hizmetler tam ve seçmeli kiplerde kontrol edilir. Hızlı kip yalnızca proxy’nin kendisinin erişilebilir olup olmadığını yanıtlar. API’de platform sonuçları s alanına gelir: her hizmet için hizmet kodu, bir başarı bayrağı, yanıt süresi ve HTTP durumu vardır. Bu yüzden „Instagram’ın açıldığı adresler” gibi bir süzgeç tek satırdır.

Anonimlik, bir proxy’nin onu kullandığınızı ne kadar gizlediğini ve gerçek IP’nizi gizleyip gizlemediğini gösterir. Bir proxy trafiği doğru geçirip üstbilgilerde siteye dürüstçe aracı olduğunu söyleyebilir — hatta kendi adresinizi oraya yazabilir. Genellikle üç düzey vardır.

Bir proxy’ye güvenmek için tek bir anonimlik düzeyi yetmez. Biçimsel olarak elit bir adres spam veritabanlarında olabilir ve hizmetlerin yarısını açamayabilir; o zaman anonimlik hiçbir şey vermez. Denetleyici bu yüzden anonimlikte durmaz: çıkış IP’sini öğrenir, adresin nereden geldiğini bulur, veritabanlarıyla karşılaştırır ve üzerinden açmayı dener canlı hizmetleri. Bir proxy’nin işe uygun olup olmadığına bu resmin tamamı karar verir, tek bir üstbilgi değil.

Protokol, yazılımın proxy ile hangi dilde konuştuğunu ve üzerinden ne gönderilebileceğini belirler. Denetleyici çalışıyor — HTTP, HTTPS ve SOCKS5 — pratikte bu üç seçenek neredeyse her şeyi kapsar.

Basit bir kural: alınacak olan HTTP/HTTPS siteler ve API’ler içindir, SOCKS5 ise gelişigüzel uygulama trafiği içindir. Bir adres çoğu zaman ikisini de destekler ama her zaman değil; satıcılar protokolü sık sık yanlış adlandırır. Bu yüzden HTTP ve SOCKS5’i ayrı kontrol ederiz: raporda adreste gerçekten hangi protokol çalışıyor hemen görünür ve yazılımı yanlış veriye göre yapılandırmak zorunda kalmazsınız.

Bir proxy çoğu zaman „çalışmaz” tam da protokol yüzünden. Program adresi HTTP olarak yazmışsa ama kabul ettiği yalnızca SOCKS5ise bağlantı kurulmaz; proxy’nin kendisi tamamen sağlam olsa bile. Protokolü socks5:// veya http:// önekiyle açık yazın, karışıklık kalmaz.

Bir ayrıştırıcıda veya antidetect tarayıcıda ölü bir proxy’yi programın kendi arızası sanmak kolaydır. Görevler düşer, oturumlar kopar, günlükler belirsiz hatalarla dolar ve nedeni yanlış yerde yarım gün arayabilirsiniz. Listeyi kontrol etmek saniyeler sürer ve bu açıklamayı hemen eler: adreslerin sağlam olduğunu ve sorunun başka yerde olduğunu kesin bilirsiniz.

Bu en pahalı risktir. Kötü itibarlı bir adresten bir kez hesaba girmek kimlik kontrolü ve çoğu zaman bir engelide getirir. Hesapla birlikte bağlı reklam hesaplarını ve tüm geçmişi kaybedebilirsiniz. Kurtarma haftalar sürer ve her zaman başarıyla bitmez. Kara liste kontrolü ve hizmet testi, o adres üzerinden girmeden önce tehlikeli adresi gösterir.

Açıklamadaki ülke ile gerçek çıkış ülkesi sürekli ayrışır. Görev bir bölgeye bağlıysa — yerel sonuçlar, yerel fiyatlar, tek ülke için bir hizmet — yanlış geo’lu bir adres işe yaramaz. Çalışırken bunu fark etmek zordur: teknik olarak her şey çalışıyor, toplanan veri ise yanlış veridir.

Satın alınmış bir havuzun düzenli kontrolü, sağlayıcının gerçekte ne sattığını öğrenmenin tek yoludur. Adreslerin ne kadarı canlı, kaçı kara listede, sunucu IP’leri residential diye satılıyor mu, hız vaat edilene uyuyor mu. Kontrol sonuçları elinizdeyken kötü adresleri değiştirmek tartışma değil, rutin bir işlem olur.

Havuz kontrol edilmiş ve temizse bir sonraki çalıştırma bir önceki gibi gider. Kontrol edilmemiş havuzda sonuç şansa kalır: bir çalıştırma her şeyi toplar, bir diğeri ise captcha yüzünden adreslerin yarısında takılır ve neyin değiştiğini artık ayırt edemezsiniz.

Her şeye uyan bir proxy yoktur. Ayrıştırma için ideal bir adres reklam hesabına kötü uyar, tersi de. Görevden ve platformun size ne kadar güvenmesi gerektiğinden başlayın.

Ücretsiz proxy’ler ayrı bir sözü hak eder. Tek seferlik işler, öğrenme ve denemeler için uygundur, iş için uygun değildir. Açık listelerdeki adresleri aynı anda çok kişi kullanır; bu yüzden aşırı yüklüdürler, çoğu zaman çoktan kara listededirler ve birkaç saat yaşarlar. Görev önemliyse özel proxy’ler kendini hemen öder — havuzun her saat yeniden kontrol edilmek zorunda kalmaması bile yeter.

Bir adres kontrolden geçmediyse hata metni neredeyse her zaman nedeni gösterir. En sık durumlar şunlardır:

Aynı hatalar listenin tamamından geçiyorsa neden genellikle proxy değildir. Satır biçimini, yetkilendirme verisini ve protokolü kontrol edin. Eğer hatalar farklıysa ve düzensiz dağılmışsa liste gerçekten karışıktır; açık adresler için bu olağan bir sonuçtur.

Kontrolü kendi ürününüze gömebilirsiniz: bir sağlayıcı paneli, bir ayrıştırıcı, bir Telegram botu, bir antidetect tarayıcı, havuzun iç izlemesi veya adresleri zamanlamayla çalıştıran bir CI görevi. API, web arayüzünün gösterdiği her şeyi sunar: her protokol için durum, çıkış IP’si, yanıt süresi, hız, geo, adres türü, kara listelerin ve hizmetlerin sonuçları ile nihai skor.

Temel adres https://checker.net’tir. Dış entegrasyonlar, hesapta alabileceğiniz x-api-key üstbilgisindeki bir anahtarla yetkilendirilir. İstek şemaları ve yanıt örnekleri belgelerde ayrıntılı anlatılır.

Sonuçlar kontrol oluşturulduktan sonra 30 dakika boyunca bağlantıdan erişilebilir. 30,000 sınırını aşan hiçbir şey kabul edilmez. İstek yine de başarılı olur ve atılan satır sayısı skippedCount alanında döner. Büyük listeler yüklerken buna bakın.

Her gün kontrolden geçen adresler açık arşivdeki çalışan proxy’lereeklenir. Bir tarih seçin ve kontrol anında çalışan proxy listesini alın — bir günde birkaç binden on binlere kadar adres birikir. Geçmiş aylarca saklanır ve hem siteden hem API üzerinden dışa aktarılabilir.

Arşivin belirli bir andaki durumu gösterdiğini ve adreslerin şu anda canlı olduğunu garanti etmediğini unutmayın. Açık proxy’ler uzun dayanmaz ve aynı anda çok kullanıcı tarafından yüklenir; bir gün içinde listenin belirgin bir kısmı yanıt vermez olur. İşe başlamadan dışa aktarmayı denetleyiciden bir kez daha geçirin: güncel bir havuz ve taze skorlar alırsınız. Tek seferlik işler, denemeler ve öğrenme için bu yeter. Hesaplarla ve ayrıştırmayla kararlı çalışma için özel mobil veya residential adresler gerekir.

Proxy’leriniz arşive yalnızca kendiniz isterseniz düşer. Bunun olmaması için başlamadan önce formda „Proxy’lerimi genel listeye kaydetme”yi işaretleyin. Satın alınmış özel adresleri kontrol eden herkes bunu her zaman açık tutmalıdır.

Özel bir proxy’yi kontrol etmek için oturum ve parolayı geçirmeniz gerekir ve biz onlara buna göre davranırız. Yetkilendirme verisi yalnızca kontrol içindir: denetleyici onunla proxy’ye bağlanır ve üzerinden istek gönderir. Arşive veya açık listelere girmez.

„Proxy'lerimi genel listeye kaydetme” kutusu kontrol edilen adresleri yayımlamadan tamamen çıkarır. Sonuçlar sınırlı bir süre — 30 dakika kontrolün başladığı andan itibaren bağlantıdan erişilebilir kalır, sonra kullanılamaz olur. Kontrol kayıt istemez; bir API anahtarı yalnızca dış entegrasyonlar için gerekir.

Çevrimiçi kontrolün bir üstünlüğü daha vardır. Binlerce adrese bağlantıları sizin kanalınız değil bizim sunucularımız açar. Kendi IP’niz toplu bağlantılara katılmaz, bu yüzden sağlayıcının dikkatini çekmez ve proxy’leri denetlediğiniz kara listede yer alma riski taşımaz.